Ένας μοναχικός κέδρος που αντιστέκεται, για πόσο ακόμη στην βάρβαρη επέκταση της άναρχης δόμησης και των οικοδομημάτων τέρατα, άλλη τα βαφτίζουν βίλλες, που προσβάλλουν τον πολιτισμό των κυκλάδων και τον μινιμαλισμό του τοπίου. Αλήθεια με την πολεοδομία της Νάξου τι γίνεται ? Θυμάμαι παιδάκι ήμουν που με να πηγαίνει ο παππούς μου στο πανηγύρι του Σταυρού με το γαιδουράκι απο ένα μονοπάτι γύρο απο τον ποταμό, τώρα πλέον υπάρχει μόνο ένα κομμάτι του, και οταν φτάναμε σον συγκεκριμένο κέδρο στην μέση τις διαδρομής κοντοστεκόμαστε στην σκιά του πόσο τεράστιος μου φαίνονταν τότε... Τώρα είναι τεράστια το κτήρια τέρατα του τρώνε με την παρουσία τους τα μάτια μας.
Συγχαρητήρια στον φωτογράφο.Μια φωτογραφία πραγματικά για όσκαρ.Έτσι λοιπόν για να εκτιμάμε και τον τόπο που μένουμε και την αξία να μαχόμαστε γι΄αυτόν!
sygharitiria!
ΑπάντησηΔιαγραφήΆλλη μία εξαιρετική φωτό. Εκείνο το άλμπουμ που λέγαμε πώς ακριβώς θα γίνει???
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνας μοναχικός κέδρος που αντιστέκεται, για πόσο ακόμη στην βάρβαρη επέκταση της άναρχης δόμησης και των οικοδομημάτων τέρατα, άλλη τα βαφτίζουν βίλλες, που προσβάλλουν τον πολιτισμό των κυκλάδων και τον μινιμαλισμό του τοπίου. Αλήθεια με την πολεοδομία της Νάξου τι γίνεται ?
ΑπάντησηΔιαγραφήΘυμάμαι παιδάκι ήμουν που με να πηγαίνει ο παππούς μου στο πανηγύρι του Σταυρού με το γαιδουράκι απο ένα μονοπάτι γύρο απο τον ποταμό, τώρα πλέον υπάρχει μόνο ένα κομμάτι του, και οταν φτάναμε σον συγκεκριμένο κέδρο στην μέση τις διαδρομής κοντοστεκόμαστε στην σκιά του πόσο τεράστιος μου φαίνονταν τότε... Τώρα είναι τεράστια το κτήρια τέρατα του τρώνε με την παρουσία τους τα μάτια μας.
Πολύ καλή .... σ'ευχαριστώ Τ.Φ.
Συγχαρητήρια στον φωτογράφο.Μια φωτογραφία πραγματικά για όσκαρ.Έτσι λοιπόν για να εκτιμάμε και τον τόπο που μένουμε και την αξία να μαχόμαστε γι΄αυτόν!
ΑπάντησηΔιαγραφή