Steve Jobs 1955 – 2011

http://www.apple.com/

<<Επιπλέον, επισημάναμε ότι η στρατηγική αυτή δεν είχε καμία δημοκρατική νομιμοποίηση ούτε από το λαό, ούτε από το κόμμα..>>

απο http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=315549

Αλλαγή της πολιτικής γραμμής, αλλά και της φυσικής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ζητάνε με επιστολή τους προς τον γενικό γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Καρχιμάκη και τα υπόλοιπα καθοδηγητικά όργανα του κόμματος, το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, Δημήτρης Σακελλάρης και τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, Θέμης Τζήμας και Αντώνης Ελευθεριάδης.

Τα τρία στελέχη του ΠΑΣΟΚ ζητούν την άμεση διοργάνωση ενδοπαραταξιακού δημοψηφίσματος, ώστε να ρωτηθεί η βάση εαν εγκρίνει την κυβερνητική πολιτική και σε κάθε περίπτωση να επιλέξει ο κόσμος μεταξύ αυτής της πολιτικής και των εναλλακτικών προτάσεων που θα κατατεθούν. Θεωρούν αυτονόητο ότι στην περίπτωση που η βάση του ΠΑΣΟΚ δεν εγκρίνει την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση, το κυβερνών κόμμα θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας συνολικά (και όχι μόνο του Γ.Παπανδρέου) θέτοντας σε κίνηση τις διαδικασίες. Δηλώνουν ότι δεν αναγνωρίζουν καμία νομιμοποίηση στην κυβέρνηση συνολικά, αλλά και στην κομματική ηγεσία, που “αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς”.

Στην επιστολή τους ασκούν κριτική στα κυβερνητικά στελέχη, αναφέροντας ότι “προχώρησαν στην αφαίρεση κοινωνικών δικαιωμάτων , στη βίαιη καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, στη δυσφήμηση και στον εκβιασμό κάθε διαφορετικής φωνής, ενώ επιμένουν στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού και οδηγούν το λαό σε απανωτές θυσίες χωρίς αντίκρισμα. Όλα αυτά μάλιστα σε μια ατμόσφαιρα αφόρητου κυνισμού των κυβερνητικών στελεχών, διαχειριστικής ανικανότητας, σοβαροφάνειας και δήθεν ειδημοσύνης”.

Η επιστολή καταλήγει καλώντας τον πρόεδρο και πρωθυπουργό, καθώς και το γραμματέα του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουν τάχιστα τις σχετικές διαδικασίες αλλά και τους συντρόφους τους “να πάρουμε πίσω την παράταξή μας”.

Ολόκληρο το κείμενο, που υπογράφουν και έδωσαν στη δημοσιότητα έχει ως εξής:
Προς τις συντρόφισσες-ους του Εθνικού Συμβουλίου,
Προς τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ,
Αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι,

Από την έναρξη σχεδόν της κυβερνητικής θητείας και ειδικότερα από τότε που διεφάνη η προοπτική ένταξης στο μηχανισμό στήριξης, είτε μεμονωμένα, είτε με συλλογικές παρεμβάσεις όχι μόνο εμείς αλλά και πολλοί ακόμα σύντροφοι υποδεικνύαμε στην κυβερνητική και κομματική ηγεσία ότι η στρατηγική που ακολουθούσαν θα αποδεικνυόταν αδιέξοδη, μη βιώσιμη και καταστροφική για τη χώρα και το λαό. Επιπλέον, επισημάναμε ότι η στρατηγική αυτή δεν είχε καμία δημοκρατική νομιμοποίηση ούτε από το λαό, ούτε από το κόμμα, έλλειψη που κανείς δεν μπορεί ούτε να παραβλέπει, ούτε να προσπαθεί να υποκαταστήσει μέσω λογικών αλμάτων και επικλήσεων περί δήθεν εμπολέμου κατάστασης.

Τονίσαμε ότι η υιοθέτηση από την κυβέρνηση της νεοφιλελεύθερης και μονεταριστικής στρατηγικής των μνημονίων θα βύθιζε τη χώρα στο φαύλο κύκλο ύφεσης- χρέους, προκαλώντας εν τέλει και τη χρεοκοπία της χώρας, αφού πρώτα θα είχε βυθίσει το λαό στην ανεργία, στην εκτεταμένη φτωχοποίηση, προωθώντας παράλληλα τη μαζική εκποίηση δημόσιας περιουσίας.

Εξηγήσαμε ότι η λογική του μονόδρομου είναι καταστροφική και ηττοπαθής, καθότι τους δρόμους τους φτιάχνουμε εμείς, οι λαοί και οι πολιτικές δυνάμεις. Η αδυναμία της κυβέρνησης να φτιάξει άλλο δρόμο δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αδυναμία του συνόλου του λαού.

Καταθέσαμε θέσεις για μια άλλη προοδευτική στρατηγική: αναφερθήκαμε εγκαίρως στην ανάγκη ουσιαστικής και έγκαιρης αναδιάρθρωσης του χρέους, στην εξεύρεση εναλλακτικών πιστωτών, στη θέση της χώρας στη νέα διεθνή πολιτική αρχιτεκτονική, σε τρόπους μείωσης της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, σε αναπτυξιακά εργαλεία και πολιτικές, σε ουσιαστικούς, προοδευτικούς, δομικούς μετασχηματισμούς του κράτους, στην ανάγκη μετασχηματισμών στις παραγωγικές σχέσεις της χώρας που θα απελευθερώνουν τις παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας μας, στην εμβάθυνση των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, σε μέσα ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος ακόμα και μέσα σε αυτήν την κρίση. Εν τέλει απαιτήσαμε την έξοδο από την καταστροφική πολιτική των μνημονίων.

Δυστυχώς για τη χώρα και την παράταξη, η κυβέρνηση και η κομματική ηγεσία αποφάσισαν να μη συνομιλήσουν με καμία προοδευτική δύναμη είτε εντός, είτε εκτός ΠΑΣΟΚ. Επέλεξαν ως συνομιλητές τους τη δεξιά- ΝΔ- την ακροδεξιά –ΛΑΟΣ- περιθωριακές πολιτικές δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού- ΔΗΣΥ- και τα κατεστημένα, παρασιτικά συμφέροντα. Τη συμμαχία των προθύμων του νεοφιλελευθερισμού. Με αυτούς μάλιστα προωθούν συγκυβέρνηση όχι εθνικής ή λαϊκής ενότητας αλλά ενότητας και επιβίωσης του κατεστημένου που θα οδηγήσει την κοινωνία στην καταστροφή. Έτσι στρώνουν το δρόμο προς ακόμα πιο δεξιές πολιτικές λύσεις τόσο στο κυβερνητικό επίπεδο- λύση Σαμαρά, συγκυβέρνηση, κυβέρνηση τεχνοκρατών κτλ- όσο και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, υπό την καθοδήγηση των κατεστημένων ΜΜΕ της διαπλοκής.

Προχώρησαν σε μια σειρά δημοκρατικών αφαιρέσεων, στη βίαιη καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, στη δυσφήμηση και στον εκβιασμό κάθε διαφορετικής φωνής, επιμένουν στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού και οδηγούν το λαό σε απανωτές θυσίες χωρίς αντίκρισμα. Όλα αυτά μάλιστα σε μια ατμόσφαιρα αφόρητου κυνισμού των κυβερνητικών στελεχών, διαχειριστικής ανικανότητας, σοβαροφάνειας και δήθεν ειδημοσύνης.

Προκειμένου δε, να καταπνίξουν την αντίθεση της πλειοψηφίας των μελών του ΠΑΣΟΚ, της βάσης της δημοκρατικής παράταξης απαξίωσαν το κόμμα και τις λειτουργίες του, βυθίζοντας τη δημοκρατική παράταξη σε πρωτοφανή απαξίωση και δυσφημώντας ακόμα όλες τις λαϊκές και κοινωνικές κατακτήσεις που επετεύχθησαν χάρη στο κόμμα μας και στην παράταξή μας.

Η διαφωνία μας με όλη αυτή τη στρατηγική είναι γνωστή εδώ και καιρό.

Λέμε λοιπόν: Δεν αναγνωρίζουμε καμία νομιμοποίηση στην κυβέρνηση συνολικά- στον πρωθυπουργό, στους αντιπροέδρους, στους υπουργούς- και στην κομματική ηγεσία να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Δεν έχουν αυτό το δικαίωμα. Οφείλουν να προχωρήσουν είτε σε εκλογές, είτε σε δημοψήφισμα για να κριθεί η ασκούμενη πολιτική.
Σε ό, τι αφορά την παράταξη τους καλούμε να προχωρήσουν άμεσα στη διοργάνωση παραταξιακού δημοψηφίσματος με το οποίο θα κριθούν όλες οι κατατεθειμένες πολιτικές στρατηγικές εξόδου από την κρίση, δημοκρατικά και δεσμευτικά.

Στη βάση του αποτελέσματός του και εφόσον καταδικαστεί η κυβερνητική στρατηγική καθίσταται προφανές ότι θα πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα οι εξελίξεις αλλαγής συνολικά της ηγετικής σήμερα πολιτικής γενιάς, δηλαδή των πολιτικών δυνάμεων εκείνων που ταυτίστηκαν με την προώθηση της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής στη χώρα. Δεν αναφερόμαστε σε προσωποπαγείς δελφινομαχίες μεταξύ του νυν προέδρου και πρωθυπουργού και άλλων απολύτως συνυπεύθυνων στελεχών αλλά σε συνολική αλλαγή πολιτικής- όχι ηλικιακής- γενιάς.

Καλούμε τον πρόεδρο και πρωθυπουργό και το γραμματέα του ΕΣ του ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουν τάχιστα σε αυτή τη διαδικασία.

Ειδάλλως θα αποδείξουν ότι φοβούνται την ίδια την παράταξη και ότι άρα δεν αξίζουν να ηγούνται αυτής.

Καλούμε όμως κυρίως τους συντρόφους μας να πάρουμε πίσω την παράταξή μας με την ενεργή μας δράση ενάντια στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα.

Συντροφικά,

Δημήτρης Σακελλάρης,  μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Θέμης Τζήμας, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
Αντώνης Ελευθεριάδης, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (Πολιτικό συμβούλιο Ν.ΠΑΣΟΚ)

Το γιαούρτι κάνει καλό

Οριακό σημείο

Του Ι. Κ. Πρετεντέρη

Πριν από λίγο καιρό, ο Πολ Κρούγκμαν είχε πει ότι «πέρασα όλη μου τη ζωή προσπαθώντας να μάθω οικονομικά τους Δημοκρατικούς και τώρα πρέπει να μάθω αριθμητική τους Ρεπουμπλικανούς».

Αν εν τω μεταξύ ολοκλήρωσε το θεάρεστο έργο του με τις αμερικανίδες θεούσες, πρέπει νομίζω να προσκαλέσουμε τον νομπελίστα και στην Ελλάδα. Μήπως διδάξει στην τρόικα όχι οικονομικά, ούτε καν αριθμητική, αλλά απλή λογική.

Διότι οι τύποι αποδεικνύονται απίστευτοι μυρωδιάδες. Οχι μόνο δεν έχουν πάρει πρέφα πού μας οδηγούν αλλά επιμένουν να μας βουλιάξουν και χωρίς ναυαγούς...

Τελευταίο κρούσμα. Στη χώρα που με την ανόητη και αδιέξοδη πολιτική τους βύθισαν στην ύφεση, την ανεργία και την ανέχεια, έφτασαν να συνιστούν περικοπή των κατώτερων μισθών και γενικότερη μείωση του μισθολογικού κόστους ως μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Η βλακώδης εμμονή τους στηρίζεται σε τρεις αναπόδεικτες παραδοχές:

Πρώτον, ότι το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι πρόβλημα μισθολογικού κόστους - δεν είναι...

Δεύτερον, ότι η μείωση των μισθών δεν θα έχει επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά - θα έχει διότι θα καταρρεύσουν ακόμη περισσότερο οι ασφαλιστικές εισφορές και η ιδιωτική κατανάλωση...

Τρίτον, ότι μπορεί να υποχρεώσεις μια δημοκρατική κοινωνία σε διαδικασίες συνεχούς αποπληθωρισμού και εξαθλίωσης - δεν μπορείς: κάποια στιγμή θα βγουν στον δρόμο και θα σε πάρουν με τις πέτρες...

Πολύ φοβούμαι πως όσο περνάει ο καιρός πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να παραδεχτούμε το προφανές: οι οικονομικές συνταγές της τρόικας δεν είναι η λύση, είναι το πρόβλημα.

Κι εφόσον συνειδητοποιούμε και παραδεχόμαστε το προφανές πρέπει να κάνουμε κάτι για να αλλάξει.

Μακάρι να το κάνουμε σε συνεννόηση με την τρόικα - αφού πρώτα ανοίξουν κανένα εγχειρίδιο οικονομικής πολιτικής να εξοικειωθούν με το αντικείμενο... Αν όχι, όμως, δεν γίνεται να οδηγήσουμε μια χώρα στον θάνατο επειδή πέντε στόκοι με γκρίζα κοστούμια θέλουν να επιβεβαιώσουν το παπικό αλάθητο μιας βλακώδους συνταγής.

Κυρίως όταν αρνούνται να αντιληφθούν ότι το βασικό πρόβλημα του τόπου σήμερα δεν είναι ότι το έλλειμμα αντί για 7,6% πάει στο 8,5%. Αλλά ότι έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια ανοχής και αντοχής της κοινωνίας.

Ναι η χώρα χρεοκόπησε. Ναι η κυβέρνηση έκανε απίστευτα λάθη και κουταμάρες. Ναι οι κουτοπόνηρες καθυστερήσεις επιδείνωσαν την κατάσταση. Ναι εξάντλησαν φορολογικά τους πολίτες προκειμένου να προστατεύσουν ένα υπερτροφικό, ακριβό και αναποτελεσματικό κράτος. Ναι η κοινωνία αντιδρά συχνά και ανώριμα και αδιέξοδα.

Αλλά η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Η οικονομική συνταγή που επέβαλαν δεν περπατάει. Δεν αποδίδει. Δεν έχει προοπτική.

Και γι' αυτό πότε θα μιλήσουμε, κύριε Τόμσεν;

http://www.tanea.gr/empisteytika/?aid=4662255

Θέμα: Ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας σε περίοδο δημοσιονομικού εκτροχιασμού και σκληρής μονόπλευρης λιτότητας

«Επίκαιρη Ερώτηση

Προς τον  κ. Υπουργό  Οικονομικών

Θέμα: Ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας σε περίοδο δημοσιονομικού εκτροχιασμού και σκληρής μονόπλευρης λιτότητας

Διανύουμε την χειρότερη μεταπολεμική ύφεση που βιώνει η χώρα, βρισκόμαστε σε περίοδο υψηλής ύφεσης ,σκληρής μονόπλευρης λιτότητας για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και υψηλών δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Η ανεργία σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ θα ανέλθει στο 18,5%. H κυβέρνηση στην προσπάθεια της να καλύψει την πλήρη ανικανότητα της στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην είσπραξη των δημοσιών εσόδων, υπερφορολογεί τον συνεπή έλληνα πολίτη ενώ την ίδια στιγμή, μένουν στο απυρόβλητο οι φοροδιαφεύγοντες και η εκκλησιαστική περιουσία εξαιρείται φορολόγησης. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα της ευνοϊκότατης φορολογικής μεταχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι: 

• Με το νόμο 2459/97 απαλλάσσονται από τον Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας τα ακίνητα που χρησιμοποιούν οι ναοί, οι μονές, καθώς και το Άγιον  Όρος.

• Με το νόμο 3220/2004, που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η Εκκλησία απαλλάχθηκε από την υποχρέωση της εισφοράς 35% των εσόδων της.

• Με τον νόμο 3296/2004, που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απαλλάσσεται από το φόρο 10% που επιβαρύνει τα εισοδήματα από την εκμίσθωση γαιών και οικοδομών των μητροπόλεων, των ναών, των μοναστηριών κ.λπ. Ειδικότερα, ο νόμος προέβλεψε για το οικονομικό έτος 2006 μείωση φόρου στο 7%, για το 2007 στο 4% και από το 2008 πλήρη απαλλαγή!

• Με το νόμο 3842/2010 καταργήθηκε ο φόρος που αναφερόταν στην επιβολή ΦΠΑ στις νεόδμητες οικοδομές

Επισημαίνεται ότι εκτός από την περιουσία που διαχειρίζεται η κεντρική διοίκηση της Εκκλησίας υπάρχει ένα τεράστιο κομμάτι της περιουσίας που παραμένει άδηλο και ανήκει σε μοναστήρια, επισκοπές ή ακόμα σε άλλα πατριαρχεία (Κωνσταντινούπολης, Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας), τα οποία απολαμβάνουν καθεστώς διευρυμένης αυτονομίας.

Η διαχρονική επιμονή των ελληνικών κυβερνήσεων να διατηρούν ακόμα και σε περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης τα ευνοϊκά φορολογικά προνόμια της εκκλησίας αποτελεί πλέον αντικείμενο κριτικής και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για παράδειγμα πρόσφατα (20-9-2011) η γαλλική εφημερίδα Le Monde αναφέρθηκε στο θέμα με σχετικό δημοσίευμα το οποίο έχει ως τίτλο «Ταμπού η περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδας»  (Σblog και εδω  http://www.guardian.co.uk/world/2011/oct/04/greece-orthodox-church-economic-crisis)   

Ερωτάται ο  κ. Υπουργός:

• Έχει υπολογιστεί ποτέ το ύψος των δημοσίων εσόδων που χάνονται από την ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας;  

• Γνωρίζει η κυβέρνηση ποιο είναι το συνολικό ύψος της εκκλησιαστικής περιουσίας σε κινητές και ακίνητες αξίες; 

• Σκοπεύει η κυβέρνηση σε μια περίοδο δραματικής ύφεσης και δημοσιονομικού εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας, υψηλότατης ανεργίας και σημαντικής υστέρησης των δημοσιών εσόδων να συνεχίσει να διατηρεί τα φορολογικά προνόμια της εκκλησιαστικής περιουσίας;  

Ο ερωτών βουλευτής

Δημήτρης Παπαδημούλης»

επισης

http://antiparios.blogspot.com/2009/10/blog-post_1993.html

Με παράλληλο περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Επίσκεψη Ρέσλερ στην Ελλάδα: Σχέδιο Μάρσαλ και διαδικασία πτώχευσης

Σύμφωνα με πληροφορίες της Frankfurter Allgemeine Zeitung ο υπ. Οικονομίας της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ, εν όψει της επίσκεψής του στην Αθήνα, έχει στις αποσκευές του ήδη σχέδιο «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» της Ελλάδας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα το ‘σχέδιο Ρέσλερ’ για την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της Ελλάδας επεξεργάστηκαν ειδικοί με προοπτική ένταξής του στο πλαίσιο του μόνιμου μηχανισμού αντιμετώπισης κρίσεων της ΕΕ (ESM).

Συγκεκριμένα: Το σχέδιο προβλέπει διαδικασία χρεοκοπίας, σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν καταφέρει να εξυπηρετήσει το χρέος της, με παράλληλο περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Την διαδικασία χρεοκοπίας πρέπει να δρομολογήσει ανεξάρτητο σώμα, που θα αναλάβει, αλλά και θα εποπτεύει τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην χρεωμένη χώρα και τους πιστωτές της. Προοπτικά αυτό το σώμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα είδος Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και να διαδεχθεί τον μόνιμο μηχανισμό του ESM.

Στο ίδιο σχέδιο προβλέπεται ότι ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης ESM θα προχωρά σε δανειοδοτικά προγράμματα προς τις χώρες με πρόβλημα χρέους μόνον εάν συμμετέχουν ικανοποιητικά οι πιστωτές τους.

Σε περίπτωση που πιστωτές και οφειλέτες δεν καταλήξουν σε συμφωνία, τότε, σύμφωνα πάντα με το ‘σχέδιο’, θα πρέπει αμφότερες οι εμπλεκόμενες πλευρές να υπολογίζουν με σοβαρές συνέπειες. Δηλαδή οι μεν οφειλέτες θα αναγκαστούν να δεχθούν την πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία τους (του κράτους), οι δε πιστωτές υψηλές απώλειες.

Μίνι Μάρσαλ για την ανάκαμψη της οικονομίας

Ο Γερμανός υπουργός έχει ωστόσο στις βαλίτσες του και το πολυδιαφημιζόμενο από τον ίδιο «μίνι σχέδιο Μάρσαλ» με στόχο την ανάπτυξη των επενδύσεων για την ενίσχυση και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Ο κ. Ρέσλερ δεν τρέφει βεβαίως αυταπάτες, γνωρίζει ότι η διαδικασία ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας θα ακολουθήσει κατά πάσα πιθανότητα την πορεία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να γίνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα: γερμανικές υπηρεσίες, υπουργεία, οικονομικοί σύνδεσμοι, επιχειρήσεις πρέπει να προσφέρουν την τεχνογνωσία τους και την εμπειρία τους για να δρομολογηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις στον δημόσιο τομέα και να αναβαθμιστεί η δημόσια διοίκηση.

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15434476,00.html

Ινδία ή Δανία; Ιδού η απορία!

Θυμάστε ασφαλώς την ατάκα του Γιώργου Παπανδρέου ότι έχει στόχο η Ελλάδα να γίνει η «Δανία του Νότου».

Μέχρι στιγμής, με όλα όσα έχουν γίνει στη χώρα εδώ και δυο χρόνια, κάτι σε Αργεντινή, Εκουαδόρ, Τζακάρτα και απ’ όπου αλλού πέρασε το ΔΝΤ κοντεύουμε να γίνουμε, αλλά Δανία γιοκ.

Χτες μας προέκυψε ως παράδειγμα - προς αποφυγή τάχα μου - μια ακόμα χώρα, και μάλιστα πάλι με δήλωση του ΓΑΠ.

«Δεν θα γίνουμε Ινδία» είπε ο μεγάλος, ως μια πρώτη αντίδραση στην τρόικα, η οποία ζήτησε από τον αρμόδιο υπουργό να καταργηθεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Αν αναλογιστούμε όλα όσα έχουν διαδραματιστεί κατά τις «διαπραγματεύσεις» μεταξύ τροϊκανών και κυβέρνησης, τότε εύκολα  πιστεύει κανείς την τακτική «ρίχνω την ιδέα στην πιάτσα, αντιστέκομαι  αλλά μετά, προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η 4η, 5η, 6η δόση, υποχωρούμε για το καλό της πατρίδας»!!!

Να δείτε που το έργο θα ξαναπαιχτεί και με τη νέα απαίτηση της τρόικας, με ολίγη από διαφωνία υπουργών, δηλώσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που θα διαλαλούν ότι δεν θα ψηφίσουν, ότι δεν αντέχουν την ταπείνωση και στο τέλος θα το ανακοινώσει ο Βενιζέλος διανθίζοντάς το με διάφορες συνταγματικού και πατριωτικού τύπου αρλούμπες!

Και βεβαίως βεβαίως, ο ΓΑΠ θα χαιρετίσει την στάση των βουλευτών του, οι οποίοι «συμβάλλουν στην σταθερότητα της χώρας».

Έτσι λοιπόν, στο  ίδιο έργο θεατές και δυστυχώς χωρίς κανένα διάλειμμα...

http://www.topontiki.gr/article/23008

Να τους πληρώσουμε τοις μετρητοίς

Περικοπές φαρμάκων, περικοπές θέσεων εργασίας, περικοπές συντάξεων, περικοπές εφάπαξ, άγρια φορολόγηση των ταλαίπωρων και των ταλαιπωρημένων, νέα μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ, εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης με την τιμή του πετρελαίου κίνησης. Κι άλλα, κι άλλα, που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2012 και θα μπορούσαν χωρίς υπερβολές να φιλοξενηθούν υπό τον τίτλο μαύρη μαυρίλα για άλλο ένα χρόνο.

Αυτός δεν είναι προϋπολογισμός, είναι χρονικό προαναγγελθέντων θανάτων. Δεν πρόκειται για υπερβολή, εκεί έχει φτάσει το πράγμα. Θα πεθάνουν άνθρωποι αυτό τον χειμώνα από το κρύο, από την πείνα, από την ανάπηρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη - συνταξιούχοι, ανήμποροι, άνεργοι, άτομα με ειδικές ανάγκες. Διότι όταν ένα συνταξιούχο τον στριμώχνεις με εισφορές για το σπίτι του, με νέους φόρους, με απλησίαστες τιμές πετρελαίου κι από πάνω τού κόβεις κι άλλο τη σύνταξη, τον στέλνεις αδιάβαστο.

Είναι θλιβερό, ο εκ των πρωταγωνιστών αυτής της μαύρης βίβλου Ευάγγελος Βενιζέλος να χαμογελά στον φακό και να δηλώνει αισιόδοξος και χαρούμενος που επιτέλους θα εξασφαλίσουμε πρωτογενές πλεόνασμα. Τι να το κάνει αυτό το πλεόνασμα και πού να το βάλει, κωλυόμαστε να το πούμε, αλλά πείτε μου στο Θεό σας: Πώς έγιναν τόσο παχύδερμα; Πώς είναι δυνατόν να βλέπουν μόνο τις άγριες αγορές και τους αγριότερους προτεστάντες της Ευρώπης, να τους δείχνουν με καμάρι το επερχόμενο πλεόνασμα και να αναμένουν με ανυπομονησία γελωτοποιού το χειροκρότημά τους;

Πώς είναι δυνατόν να μη βλέπουν πόσα ελλείμματα συγκροτούν αυτό το καταραμένο πλεόνασμα; Ελλείμματα σε τροφή, σε θέρμανση, σε στέγαση, σε περίθαλψη, σε παιδεία, σε στοιχειώδη κοινωνική μέριμνα, σε αλληλεγγύη και τελικώς σε ανθρωπιά; Τι στραβομάρα είναι αυτή που τους δέρνει και τι αμοραλισμός να μιλούν όπως μιλούν και να επαίρονται για μια πολιτική που καταστρέφει τους ζωντανούς ιστούς της κοινωνίας και εκατομμύρια ζωές; Δεν μπορούσαν τουλάχιστον να είναι πιο συμμαζεμένοι, πιο σεμνοί, να δείχνουν έστω, βρε αδελφέ, ότι καταλαβαίνουν κι ας μην καταλαβαίνουν;

Ακούγεται από πολλές πλευρές η άποψη να μην πληρώσουμε. Σωστό, εξάλλου ποιος μπορεί να πληρώσει, εδώ κοτζάμ Πάγκαλος και δεν μπορεί. Μισό όμως. Γιατί δεν πρέπει να πληρώσουμε, αλλά αυτούς πρέπει να τους πληρώσουμε αμέσως και μετρητοίς. Κατά τα έργα και τα λόγια τους...

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=642793

Μια χώρα Τρώων η χώρα μας, μολονότι την κατοικούν Έλληνες.

Ελληνες σε χώρα Τρώων...

Tου Παντελη Μπουκαλα

Ταραγμένη η χώρα επί μήνες. Ταυτόχρονα μουδιασμένη και θυμωμένη, σιωπηλή και επιθετικότατα ομιλητική, φίλαυτη και αλληλέγγυα, λίγο πριν - λίγο μετά το κατώφλι μιας κατάθλιψης που η θεραπεία της φαίνεται κάθε μέρα λιγότερο πιθανή. Ηδη αποδίδει πικρούς καρπούς η επιχείρηση της μαζικής ενοχοποίησης, σχεδόν με φυλετικά κριτήρια («τα ρεμάλια οι Ελληνες, τα παράσιτα της ενάρετης Ευρώπης...»)· μια επιχείρηση στην οποία πρωτοστάτησαν οι καθοδηγητές της διεθνούς κοινής γνώμης, μίντια, πολιτικοί ηγέτες, οικονομικοί αναλυτές, για να βρουν γρήγορα θερμή υποστήριξη από τους ημετέρους προθύμους, που ξαναβρήκαν την ευκαιρία να παίξουν το παλιό παιχνίδι της διάχυσης των ευθυνών, ώστε να παραγραφούν οι δικές τους, να χαθούν μέσα στο όλον.

Μερίδιο ευθύνης για τον δρόμο που πήρε ο τόπος μας, για το πώς τον ξοδέψαμε, έχουμε όλοι. Αλλά, μα την αλήθεια, δεν αποφασίσαμε όλοι μαζί να φορτωθούμε το «εθνικό όραμα» των Ολυμπιακών που το πληρώσαμε πανάκριβα μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί η μωροφιλοδοξία ελαχίστων και να εξυπηρετηθούν οι κερδοσκοπικοί σχεδιασμοί άλλων ευπατριδών με τη μέθοδο της άνευ διαγωνισμού ανάθεσης έργων λόγω του κατασκευασμένου «κατεπείγοντος» χαρακτήρα τους - και, πάνω κάτω, πρόκειται για τους ίδιους πεντακοσιομέδιμνους που, επιδεικνύοντας άλλη μια φορά τον υψηλό πατριωτισμό τους, έχουν ήδη εξαγάγει ένα καλό κομμάτι των κεφαλαίων τους στις ασφαλείς τράπεζες της Ελβετίας. Δεν συντάξαμε όλοι μαζί τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, τον νόμο δηλαδή που απαλλάσσει εκ προοιμίου οποιονδήποτε ασκεί εξουσία. Δεν συναινέσαμε όλοι στα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα. Δεν τζογάραμε όλοι στο Χρηματιστήριο, εκμεταλλευόμενοι την εσωτερική πληροφόρηση. Δεν ήμασταν όλοι διπλοτριπλοθεσίτες αργόμισθοι υπό την σκέπη του κόμματός μας, γαλάζιου ή πράσινου, που, για να ανταμείψει τα «δικά του παιδιά», διόγκωσε το Δημόσιο. Δεν ήμασταν όλοι στους καταλόγους επιχορηγουμένων της Ζίμενς ούτε στους καταλόγους των επιδοτουμένων με μυστικά κονδύλια, τάχα προς εξυπηρέτηση εθνικών σκοπών. Δεν προσκυνήσαμε όλοι το δόγμα «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Δεν ιδρύσαμε όλοι οφσόρ εταιρείες σε εξωτικά νησιά για να εξασφαλίσουμε «το μέλλον των παιδιών μας», ούτε δεχτήκαμε επιταγές αγνώστων, και πάλι «για το καλό των παιδιών μας». Δεν κλέψαμε όλοι την εφορία δηλώνοντας ένα αστείο ετήσιο εισόδημα, την ώρα που και εξοχικά διαθέταμε σε όρη και σε νησιά, και σκάφη και στόλο πολυτελών αυτοκινήτων και παχυλές καταθέσεις. Δεν μαγαρίσαμε όλοι και δεν μαγαριστήκαμε όλοι. Γιατί δεν είμαστε όλοι Ελληνες (ή γενικώς πολίτες ή άνθρωποι) με τον ίδιο τρόπο.

Με το φαρμάκι της συλλογικής ευθύνης ωστόσο να πληγώνει βαριά και το αίσθημα και τον νου της, μάταια προσπαθεί η χώρα να σχηματίσει μια γενική εικόνα, κάπως συνεκτική και λογική, με τα κομμάτια πληροφόρησης και τα τρίμματα νοήματος που έχει στη διάθεσή της. Μάταια δοκιμάζει να ερμηνεύσει τα συμβαίνοντα, όσα καλύπτονται πίσω από αγγλικής κοπής αρκτικόλεξα, ESM, ECB, IMF, CDS, κι από κοντά τα funds, τα haircut, τα selective default και τα λοιπά συσκοτιστικά. Τα χρησιμοποιούν βέβαια όλα τούτα με άνεση, αν όχι και με κάποια ξιπασιά, οι ειδήμονες, αυθεντικοί ή κατά δήλωσή τους. Σε τίποτα το συγκεκριμένο δεν μεταφράζονται όμως για όσους «πρωτόγονους» και «απροσάρμοστους» εξακολουθούν να ζουν και να νιώθουν τον κόσμο στην προ παγκοσμιοποιήσεως εποχή του, τότε που οι πεταλούδες ήταν απλώς πεταλούδες και όχι υπαίτιες, με το πέταγμά τους, για την κατακρήμνιση του ενός ή του άλλου χρηματιστηρίου μυριάδες μίλια μακριά. Υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι, παλαιικοί, που δεν ξέρουν τι στα κομμάτια σημαίνει το credit default swaps ή το EFSF, και δεν διανοούνται ότι οφείλουν να το πάρουν απόφαση πως άρχοντες του πλανήτη είναι οι οίκοι αξιολόγησης, οι Μούντις και οι Στάνταρ εντ Πουρς ή η Λίμαν Μπρόδερς, και όχι οι εκλεγόμενοι πολιτικοί, έστω μέτριοι, έστω διεφθαρμένοι. Οπως υπάρχουν βέβαια και πολλοί, και όχι μονάχα στα χωριά αλλά και σε πόλεις, που δεν έχουν υπολογιστή και δεν μπορούν να απολαύσουν τα αγαθά της ηλεκτρονικής εκπαίδευσης, με τα σιντί και τα ντιβιντί που παίζουν - δεν παίζουν. Πρωτοπόρος η υπουργός της Παιδείας, θεώρησε λήξασα την εποχή του τυπωμένου χαρτιού και επιχείρησε να παραστήσει την αποτυχία της σαν πρόοδο και τον τραγέλαφο σαν ψηφιακή επανάσταση. Τυπικός πασοκισμός.

Μια χώρα Τρώων η χώρα μας, μολονότι την κατοικούν Ελληνες. Ξέρουμε πως δεν φταίει «της τύχης η καταφορά», αλλά, όπως και οι αντίπαλοι των Αχαιών, «κομάτι κατορθώνουμε· κομάτι / παίρνουμ’ επάνω μας»· μα γρήγορα, πριν καν «αρχίσουμε να ’χουμε θάρρος και καλές ελπίδες», ξαναβυθιζόμαστε στην πεποίθηση της ματαιότητας, που απορρέει και από την αίσθηση ότι είμαστε πιόνια σε ένα αδυσώπητο παιχνίδι που δεν υπερβαίνει μόνο τους ανωνύμους, αλλά και όσους υποτίθεται ότι ηγεμονεύουν πολιτικά στη χώρα τους ή και στον πλανήτη όλο. Και, σαν τους Τρώες, βλέπουμε τις θυσίες μας, βαρύτερες έπειτα από κάθε «σωστικό» πρόγραμμα, να μην έχουν αντίκρισμα, αλλά να καταντούν μια σοφιστική δικαιολογία για τα αμέσως επόμενα πλήγματα.

Και τα πλήγματα είναι πολλά και κάθε είδους. Για «μειωμένη δημοσιονομική κυριαρχία» μιλάει ο υπουργός Οικονομικών, διαλέγοντας με προσοχή λέξεις που θα ακουστούν ουδέτερες και ανώδυνες. Θα πρέπει δηλαδή να πιστέψουμε ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι απλώς δημοσιονομικό, ότι η καθόλου κυριαρχία μας δεν αμφισβητείται και δεν μειώνεται, ότι η περηφάνια μας, όπως κι αν την εννοήσουμε, δεν πλήττεται βάναυσα. Να πιστέψουμε εντέλει ότι δεν είναι τίποτα σπουδαίο να διοικείται η Ελλάδα όχι από εκείνους που εκλέξαμε διά της ψήφου μας (έστω κι αν άλλα, εντελώς διαφορετικά απ’ όσα τώρα πράττουν, κατέθεταν προεκλογικά δίκην συμβολαίου με τον λαό), αλλά από τα εκτελεστικά όργανα μιας τρικέφαλης αυτοκρατορίας. Κι αυτοί οι επικυρίαρχοι, που οι φανατικότεροι της εθελοδουλίας τούς καλωσορίζουν, συχνά δεν μπαίνουν καν στον κόπο της αυτοπρόσωπης παρουσίας στην επαρχία που τους έχουν αναθέσει, αρκούμενοι στη διαχείριση διά τηλεδιασκέψεων.

Πώς αλλάζει κανείς κανάλι με το τηλεχειριστήριό του, με την ψευδαίσθηση της ελεύθερης επιλογής; Ετσι, κάπως έτσι, πατάνε ένα κουμπί στο τηλεχειριστήριό τους οι νέοι αυθέντες και αλλάζουν πρόγραμμα (οικονομικό και πολιτικό) για την Ελλαδα, περνώντας από τη μία απαίτηση στην άλλη, από τον πρώτο εκβιασμό στον δεύτερο, τον τρίτο, τον δέκατο. Κι αν οι ημεδαποί διοικητές μας, πρωθυπουργοί και αντιπρόεδροι, επιμένουν να σιτίζονται με τη φαντασίωση ότι αυτοί κρατούν το τηλεχειριστήριο, αυτοί αποφασίζουν, σχεδιάζουν και επιβάλλουν, σ’ εμάς δεν επιτρέπονται τέτοιες αυταπάτες. Η καλλιεργημένη αυταπάτη άλλωστε πως είμαστε ο ομφαλός του κόσμου δεν είναι ανεύθυνη για το ναυάγιό μας, που μας έφερε όντως στο κέντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος αλλά για λόγους σφόδρα αντίθετους από εκείνους που θα ενίσχυαν την αυτοεκτίμησή μας.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_02/10/2011_1296409

Ελληνική πραγματικότητα

http://www.star.gr/ellada_kosmos/107848/index.php?ID=ellada_kosmos&Rec_ID=107483

Φόρος και πρόστιμο

http://vasiliskos2.blogspot.com/2011/09/blog-post_303.html

Το αμόκ φόρων δεν οδηγεί πουθενά

Εχει προφανώς χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου η κυβέρνηση Παπανδρέου, αν κρίνει κανείς από το φορομπηχτικό παραλήρημά της των τελευταίων ημερών. Υπουργοί και μανδαρίνοι μηχανεύονται και εφευρίσκουν απίστευτα διεστραμμένους τρόπους επιβολής νέων φορολογικών βαρών στους πολίτες, συγκρίσιμους μόνο με εκείνους που επέλεγαν πριν από... τριακόσια ή πεντακόσια χρόνια οι φεουδάρχες, οι σατράπες ή οι σουλτάνοι όταν χρειάζονταν λεφτά! Εξαπέλυαν τους φοροεισπράκτορες να εισβάλλουν στα σπίτια των δύστυχων υπηκόων τους και να αρπάζουν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους!.

Είναι να απορεί κανείς αν κάποιο μέλος αυτής της κυβέρνησης έχει καθίσει να αθροίσει απλώς τους φόρους που έχουν επιβάλει και απαιτούν από τους πολίτες να πληρώσουν τους επόμενους μήνες. Επειδή είμαστε βέβαιοι ότι κανείς τους δεν το έχει κάνει, ας το κάνουμε εμείς.

Στους τέσσερις μήνες λοιπόν από Σεπτέμβρη μέχρι Δεκέμβρη, η μισή Ελλάδα έχει κατ' αρχάς να πληρώσει τον πρόσθετο φόρο που έχει προκύψει από την πάγια φορολόγηση του εισοδήματός της σε δύο ή τρεις δόσεις, μία κάθε δίμηνο.

Εν συνεχεία όλοι ανεξαιρέτως οι Ελληνες πρέπει να πληρώνουν κάθε μήνα για τους επόμενους έξι μήνες τη δεύτερη φορολόγηση του ίδιου (!) εισοδήματος στο σύνολό του που τους επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου με την οργουελικής φαντασίας ψευδεπίγραφη "έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης"!

Πρόκειται για νέο μόνιμο φόρο ύψους χιλιάδων ευρώ σε αρκετές περιπτώσεις που μάλιστα έχει και μια απίστευτη πρωτοτυπία: οι Ελληνες καλούνται να πληρώσουν φόρο και επί του... φόρου (!!!) που τους πήρε η εφορία κατά τη φορολογία εισοδήματος.

Δεν έχουμε τελειώσει. Μέσα στο μοιραίο αυτό τετράμηνο οι δυστυχείς φορολογούμενοι πρέπει να πληρώσουν σε δύο δόσεις και το... ενοίκιο που αποφάσισαν ο Γ. Παπανδρέου και ο Ευ. Βενιζέλος ότι πρέπει να τους καταβάλλει όποιος Ελληνας έχει δικό του σπίτι και μάλιστα μονίμως από εδώ και πέρα - το περιβόητο χαράτσι στα ακίνητα!

Για να κάνουμε το άθροισμα, αυτό σημαίνει ότι μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα υπάρξει μήνας που κάποιος θα καλείται να πληρώσει και πρόσθετο φόρο εισοδήματος και "έκτακτη" μόνιμη εισφορά και χαράτσι ακινήτων!

Να πληρώσει δηλαδή μέσα σε έναν μήνα στην εφορία και 1.000 και 2.000 και 3.000 ευρώ! Καλά, είναι τρελοί; Πού νομίζουν ότι θα βρει ο κόσμος να πληρώσει τόσα λεφτά όταν είναι εργαζόμενος ή μικρομαγαζάτορας; Σε ποιο σύμπαν ζουν και κινούνται οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ; Κάποιοι από αυτούς έχουν βεβαίως προσωπικές περιουσίες εκατομμυρίων, αλλά στη χώρα που δυστυχώς για όλους μας τους έλαχε να κυβερνούν θα διαπιστώσουν ότι το κίνημα "Δεν έχω!" θα προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά στα φορολογικά έσοδα από το κίνημα "Δεν πληρώνω!".

Οι κομμουνιστές ήταν αυτοί που θα έπαιρναν τα σπίτια του κοσμάκη, ισχυριζόταν η προπαγάνδα της μετεμφυλιακής Δεξιάς τη δεκαετία του 1950 και του 1960, αλλά να που το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που μπήκε στα σπίτια όλων των Ελλήνων μισόν αιώνα αργότερα και απαιτεί μόνιμα λύτρα για να μην τα κατασχέσει!

Εχει αποχαλινωθεί πάντως η κυβέρνηση. Αφού μπήκε στα σπίτια μας και μας ζητάει νοίκι αλλιώς θα μας κόψει το ηλεκτρικό ρεύμα, αποφάσισε να βάλει χέρι και στις... αποταμιεύσεις όλων των Ελλήνων! Γιατί φυσικά δεν υπάρχει άνθρωπος σ' αυτή τη χώρα που να αμφιβάλλει ότι η απαίτηση της κυβέρνησης από του χρόνου να αναγράφονται στις φορολογικές δηλώσεις όλες οι καταθέσεις όλου του πληθυσμού αποκαλύπτει την πρόθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου να βάλει άγριο χέρι και στις... καταθέσεις του κοσμάκη!

Θα δοθεί έτσι τέλος στο άγχος των Ελλήνων που ρωτούν αγωνιωδώς τι να κάνουν με τις καταθέσεις τους για να μην τις χάσουν! Απλούστατα, θα τους τις "φάει" σταδιακά η κυβέρνηση μέσω της φορολόγησής τους!

Παράλληλα, η κυβέρνηση Παπανδρέου ετοιμάζεται να φορολογήσει από του χρόνου για... τέταρτη (!) φορά το ίδιο εισόδημα με το κόλπο των αποδείξεων που θα πρέπει να ανέρχονται στο 50% ή 60% του εισοδήματος.

ΦΟΡΟΛΑΙΛΑΠΑ

Βέβαιο αποτέλεσμα η χρεοκοπία μας

Η ακατάσχετη αιμορραγία του εισοδήματος των Ελλήνων που προκαλεί η διαρκής επιβολή φόρων εκ μέρους της κυβέρνησης θα έχει ως αναπότρεπτο αποτέλεσμα τη χρεοκοπία του λαού, των επιχειρήσεων και της χώρας μας. Τα χρήματα που αρπάζει η κυβέρνηση Παπανδρέου από τους πολίτες αφαιρούνται από την αγορά. Οδηγούν έτσι σε συρρίκνωση του τζίρου ή και στο κλείσιμο δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων, άρα σε απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων. Αμεση συνέπεια είναι η κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, νέα καταβαράθρωση επομένως των συντάξεων, αλλά και εξαθλίωση των ανέργων - και όλα αυτά μόνο και μόνο για να πληρώνει η κυβέρνηση τους δανειστές της.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63413099