Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

<<Δεν φεύγω εγώ από το κίνημα, αλλά το ΠΑΣΟΚ έφυγε από το ΠΑΣΟΚ.>>

kotsakas-300x187

Την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο και την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ, ανακοίνωσε  το ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Αντώνης Κοτσακάς. Ο Αντώνης Κοτσακάς, ήταν μέχρι σήμερα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, ενώ στο παρελθόν είχε διατελέσει υπουργός και βουλευτής.

Η ανοιχτή επιστολή του Α. Κοτσακά έχει ως εξής:

Προς: Τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και τον Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου

Κοινοποίηση: μέλη Πολιτικού Συμβουλίου

Με αίσθημα ευθύνης και μετά από περίσκεψη, υποβάλλω την παραίτησή μου, από μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, του τέως ΠΑΣΟΚ. Θέλω εξαρχής να διευκρινίσω, ότι δεν φεύγω εγώ από το κίνημα, αλλά το ΠΑΣΟΚ έφυγε από το ΠΑΣΟΚ. Ο Πρωθυπουργός σε κάθε ευκαιρία, τονίζει ότι «θα προχωρήσει με αυτούς, που θέλουν να αλλάξει η Ελλάδα». Ανήκω και εγώ σε αυτούς, που υποστηρίζουν μεγάλες αλλαγές, για να αντιμετωπίσουμε το αύριο. Όμως ο κ. Παπανδρέου δεν διευκρινίζει την κατεύθυνση και τον στόχο και τα συμπεράσματα από τα δείγματα γραφής δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Θέλω λοιπόν να παραμείνω συνεπής σε αρχές και αξίες, που υπηρέτησα στην πολιτική μου διαδρομή. Θεωρώ χρήσιμο να καταθέσω όσο το δυνατόν σύντομα, ορισμένες απόψεις μου. Η συντηρητική μετατόπιση της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας που την μετέτρεψε σε συστημική δύναμη και η κατάρρευση του Ανατολικού Συνασπισμού, επηρέασαν καθοριστικά το Κίνημα, που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και η μετάβαση από τον εμπράγματο στον άϋλο καπιταλισμό, αντί για λύσεις δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα σε πλανητικό επίπεδο. Σήμερα έχουμε τον καπιταλισμό σε κρίση και την παγκόσμια αριστερά σε αμηχανία, χωρίς ουσιαστική εναλλακτική πρόταση. Το διπολικό σύστημα του 20ού αιώνα (ΝΑΤΟ-Σύμφωνο Βαρσοβίας) έγινε μονοπολικό την τελευταία εικοσαετία, αλλά σύντομα θα μετατραπεί σε πολυπολικό με την Κίνα, τις Ινδίες, τη Βραζιλία και την Ρωσία. Το μεγάλο ερωτηματικό αφορά την Ευρώπη. Αν δηλαδή θα μπορέσει στο σύνολό της, να αποτελέσει μία από τις μεγάλες δυνάμεις ή αν θα υποβαθμιστεί. Η αποδυνάμωση των Εθνικών κρατών και η μεταφορά εξουσιών σε υπερεθνικούς οργανισμούς βρίσκεται σε εξέλιξη και θα ενταθεί.

Οι οικονομικές δομές με ελάχιστες εξαιρέσεις είναι βαθιά καπιταλιστικές. Έχουμε κατά συνέπεια τάξεις και στρώματα, πλούσιους και φτωχούς, ισχυρούς και αδύναμους και την διαμόρφωση μιας υπερεθνικής οικονομικής ελίτ. Το πολιτικό προσωπικό με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα ΜΜΕ αλλά και η πλειοψηφία της διανόησης, συμπεριφέρονται ως να μην υπάρχουν οι παραπάνω διαχωρισμοί. Η πολιτική, οι έννοιες δεξιά-αριστερά, πρόοδος και συντήρηση, πέρα από την φιλοσοφική διάσταση, απαιτούν και προϋποθέτουν αντιστοίχηση των πολιτικών φορέων με κοινωνικές δυνάμεις. Απαιτούν απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα, με πια στρώματα συμμαχείς και ποιών τάξεων τα συμφέροντα προωθείς, δεδομένου ότι δεν μπορείς να είσαι ταυτόχρονα και με τον βιομήχανο και με τον εργάτη γιατί έτσι καταργείται η πολιτική. Σε αυτό το πλαίσιο, η οικονομία και η αγορά έχουν υπερκεράσει την πολιτική.

Οι πολιτικοί ασκούν απλή διαχείριση στο πλαίσιο που καθορίζουν οι Τράπεζες, οι μεγάλες εταιρείες και οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι. Σε πλανητικό επίπεδο δεν υπάρχει πολιτικός οργανισμός ή θεσμός, που θα μπορούσε να θέσει πλαίσιο κανόνων στην αχαλίνωτη αγορά. Την ίδια ώρα όμως η κυριαρχία του λευκού ανθρώπου, φαίνεται να τελειώνει και ο οικονομικός, στρατιωτικός και κυρίως πολιτιστικός ιμπεριαλισμός της Δύσης σε όλο τον πλανήτη έφθασε σε αδιέξοδο, μαζί με την εξάντληση των φυσικών πόρων της γης. Η χώρα μας παράγει το 3% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ και το συνολικό χρέος της είναι μόλις το 1,5% του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού.

Το πρόβλημα είναι πολιτικό και δεν αντιμετωπίζεται με δημοσιονομική διαχείριση, όπως λαθεμένα προσπαθεί η Κυβέρνηση, αλλά με πολιτικές επιλογές γεωπολιτικού χαρακτήρα και στρατηγικής σημασίας. Η υπογραφή του μνημονίου συνοδεύτηκε από την υπογραφή δανειακής σύμβασης. Η σύμβαση αυτή σύμφωνα με το Σύνταγμα έπρεπε να κυρωθεί από την Βουλή και αυτό δεν έγινε για ευνόητους λόγους. Με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης, η χώρα παραιτήθηκε από το δικαίωμα κρατικής ασυλίας, ανοίγοντας το δρόμο για υποθήκευση ακινήτων του δημοσίου. Ταυτόχρονα παραιτήθηκε από το δικαίωμα δανεισμού από άλλες χώρες π.χ. Ρωσία, Κίνα κ.λ.π.

Η κρίση χρέους της Ευρωζώνης είναι συνολική και σύντομα θα αφορά άμεσα και άλλες χώρες. Το ενιαίο νόμισμα χωρίς ενιαία δημοσιονομική πολιτική, δημιούργησε αδιέξοδα, που αποδεικνύουν τις δομικές αδυναμίες της Ένωσης. Η υποτιθέμενη βοήθεια προς την χώρα μας, με τοκογλυφικούς όρους και με αποκλειστική χρήση των δανείων, στην αποπληρωμή προηγούμενων χρεών, θα μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στην κρίση χρέους, όπως αποδεικνύεται με το μνημόνιο 2 .Όλα αυτά μαζί με τόσα άλλα δεν οδηγούν μόνο σε περιορισμένη Εθνική κυριαρχία, όπως δημόσια δήλωσε ο Πρωθυπουργός, αλλά και αυτό είναι το σημαντικό, αλυσοδένουν τη χώρα για πολλές δεκαετίες στο άρμα του Ατλαντισμού σε μια εποχή, που διεθνείς ανακατατάξεις επιβάλλουν ευελιξία στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Έτσι αντί για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, θα έχουμε μονοσήμαντη εξάρτηση.

Η συντηρητική μετατόπιση του τέως σοσιαλιστικού κινήματος ιδεολογικά, πολιτικά, προγραμματικά ακόμα και οργανωτικά, προς μια ασαφή νεοτερικότητα με νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά, δημιουργεί τεράστιο κενό στα αριστερά του. Το κενό αυτό φαίνεται να μην μπορούν να καλύψουν τα κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς. Όταν όμως κοινωνικές δυνάμεις δεν έχουν πολιτική έκφραση στο εποικοδόμημα, τότε ή την δημιουργούν ή μετατοπίζονται εκλογικά στα άκρα του πολιτικού φάσματος. Είναι νομίζω φανερό ότι η αντίληψή μου για τον κόσμο και την πολιτική δεν συνάδει με εκείνη της ηγετικής ομάδας. Ως Έλληνας πολίτης, αδυνατώ να υποστηρίξω μια τέτοια πολιτική. Υποβάλλω την παραίτησή μου έχοντας επίγνωση και των προσωπικών μου ευθυνών, τουλάχιστον μέχρι το 1996. Από τότε και μετά βρίσκομαι σε διαρκή διαφωνία και αντιπαράθεση, χωρίς αποτέλεσμα, με την ηγετική ομάδα του κόμματος, τόσο επί πρωθυπουργίας του κ. Σημίτη, όσο και επί ηγεσίας του κ. Γ. Παπανδρέου. Μια τέτοια απόφαση είναι επώδυνη για μένα μετά από 37 χρόνια. Λυπάμαι ειλικρινά , που δεν έχω άλλη επιλογή αλλά η συνείδησή μου, το επιβάλλει. Θα παραμείνω ανένταχτος στον ιδεολογικό μου χώρο αγωνιζόμενος για τις αρχές και τις αξίες, που υπηρέτησα από το 1974. Ζητώ την κατανόηση των χιλιάδων συντρόφων μου που επί δεκαετίες μέσα από τα συνέδρια με εξέλεγαν στην Κ.Ε. Ζητώ επίσης την κατανόηση των συμπατριωτών μου, οι οποίοι επί 12 χρόνια με εξέλεγαν βουλευτή και θέλω να τους διαβεβαιώσω, ότι θα είμαι πάντα δίπλα τους στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Αντώνης Κοτσακάς

Πηγή Ίσκρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

μη πτύετε επί του δαπέδου
μη βλασφημάτε τον θείο
σχόλια ελεύθερα ύβρεις επί πληρωμή αλλιώς διαγραφή